Draden in beweging doorheen het congres :

• Documenteren van koffietafelherinneringen en een collectief tafellaken borduren
• Narrato bordspel, samen aan de slag…
• Het stadsjuweel en kralen ontwerpen…
• Dream-tattoostickers to hold on to…
• Bedtimestories voor hulpverleners in woelige tijden…

Het stadsjuweel, een levend erkenningsmonument

De voorbije maanden interviewden we kinderen, jongeren en volwassenen met trauma-ervaringen in de kindertijd over de pijn, het gemis, het verlies maar ook over hun wijzen van zich staande houden en de soms zeer onzichtbare steunbronnen. Samen creëerden we vervolgens voor elk van deze betekenisvolle aspecten kralen in papier maché. Het stadsjuweel waarbij elke kraal op zich al een kunstwerk is, weeft de veelkleurige, gelaagde verhalen tot een collectieve, meer coherente kralenketting dat de komende jaren alleen maar verder zal groeien en te bewonderen is in Brussel.

Het zichtbaar maken van deze kinderen, jongeren en volwassenen hun ervaringen en verhalen in de maatschappelijke ruimte is van onschatbare waarde. Het biedt niet enkel erkenning maar faciliteerde intussen ‘een gevoel van belonging en coherentie’.  De deelnemers aan het project staan in ‘the spotlight’ en brengen de veelkleurigheid en veelvormigheid van hun verhaal tijdens deze projectpresentatie. De kralen zelf zullen het ganse congres aanwezig zijn in de centrale ruimte.

‘Kleine daden van verzet’ als acties van (wan)hoop bij trauma

IN BEELD in beeld (werktitel) – mini-documentaires

IN BEELD is een plaats in het hart van Gent. Jongeren die weinig aansluiting vinden met de samenleving kunnen er vrij in- en uitlopen. Ze mogen er gewoon zijn, zonder dat er over hen wordt geoordeeld. De ateliers die er georganiseerd worden nodigen hen uit om betekenis te geven aan hun dag en (weer) in beweging te komen. Maar… hoe waardevol IN BEELD voor deze jongeren ook is, toch dreigt deze werking van 1 januari 2026 subsidies te verliezen en zal ze dus verdwijnen.

Danny en Warre Keuppens – de regisseurs van ‘Zone(n)050’ en ‘Chelsea’s Blues’ – maken samen met de jongeren van IN BEELD een reeks mini-documentaires die online verspreid zullen worden. Iedere aflevering toont de werking van IN BEELD, schetst een portret van één van de jongeren en brengt verslag uit van het verzet tegen de nakende sluiting. Op die manier krijgen jongeren in de marge een stem en wordt het maken van een documentaire een middel om maatschappelijke keuzes in vraag te stellen.

Regie: Danny en Warre Keuppens
Camera en montage: Warre Keuppens
Geluid: Arno De Facq
Muziek: Tom Gaublomme
Productie: vzw Stappen, vzw Lejo, vzw Parcoeur

Speuren naar verhalen van hoop en verbinding.

We presenteren de weergave van ons project, waarbij we in gesprek gaan met familieleden van jongeren/volwassenen met een psychische kwetsbaarheid en/of een beperking. Samen speuren we naar helpende samenwerkingen, steunende momenten in de uitdagingen die ze in de zorg voor hun naasten tegenkomen.

Het dialogische perspectief in de relatie- en gezinstherapie

 Het dialogische perspectief is geen model, geen protocol en geen therapeutische school. Het pretendeert ook niet evidence-based te zijn. Het is in de eerste plaats een filosofisch geïnspireerde manier van kijken naar psychotherapie in het algemeen, en naar relatie- en gezinstherapie in het bijzonder. De inspiratie komt van denkers als Mikhail Bakhtin en Martin Buber, maar ook van meer recentere auteurs zoals John Shotter en Ivana Marková.

Centraal staat het begrip dialoog – opgevat als een complex en gelaagd concept. Dialoog wordt daarbij niet eenvoudig tegenover monoloog geplaatst. Bakhtin maakt het spannender door te stellen dat alle taal en menselijke betekenisgeving in wezen dialogisch is, en dat zelfs wat we “monoloog” noemen door en door doordrongen is van andere stemmen.

Binnen de relatie- en gezinstherapie werd dit perspectief vooral bekend via de Open Dialoog benadering van Jaakko Seikkula. Maar ook vele andere auteurs lieten zich door het dialogische denken inspireren, waaronder Tom Andersen, Justine van Lawick, Jim Wilson en Paolo Bertrando.

In deze lezing wil Peter Rober, door te focussen op een paar specifieke thema’s, verduidelijken op welke wijze het dialogische perspectief ons werk als relatie- en gezinstherapeuten kan verruimen en verdiepen.

Peter Rober is als hoogleraar verbonden aan het Instituut voor Familiale en Seksuologische Wetenschappen van de Faculteit Geneeskunde van de KU Leuven.  Hij is klinisch psycholoog en gezinstherapeut, werkzaam in Context – Centrum voor Relatie- en Gezinstherapie van het UPC KU Leuven.  Hij is auteur van de verschillende boeken, o.a.  De Naakte Therapeut (Acco, 2012), Samen in Gezinstherapie (Pelckmans, 2017), en Gezinstherapeut zijn (Pelckmans, 2023).

Hoop in actie

In een wereld vol onzekerheid, ongelijkheid en tegenspoed kan hoop in actie tegenwicht bieden. Hoop is geen optimisme maar een mysterie dat ons in beweging kan zetten en verbinden. In mijn doctoraatsstudie aan de University of Bedfordshire heb ik getracht deze materie uit te diepen en beter te begrijpen en ook te onderzoeken hoe actieve hoop een rol kan spelen in systemische praktijken. In mijn presentatie zal ik toelichten hoe het verzamelen van materiaal voor mijn onderzoek mij hielp te begrijpen hoe verzet, hoop en actie samengaan en elkaar versterken in veranderingsprocessen. Met voorbeelden zal ik mijn perspectief illustreren.

Justine van Lawick is klinisch psycholoog en systeem- en gezinstherapeut. Ze is een van de oprichters van het Lorentzhuis, centrum voor systemische therapie, training en consultatie in Haarlem. Als auteur en redacteur heeft ze invloedrijke publicaties op haar naam staan over systeemtherapie en interventies bij relatiegeweld en hoog-conflict bemiddeling. Recent (2025) heeft ze het boek Hoop in actie: over hoop, verzet en actie in veranderprocessen gepubliceerd.